Czy wystąpienie o ponowne wydanie tytułu wykonawczego w miejsce utraconego przerywa bieg przedawnienia?

Zgodnie z art.123 § 1 pkt 1 k.c. przerwanie biegu przedawnienia następuje przez czynność przed sądami i organami określonymi w tym przepisie, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia. Regulacja art. 123 § 1 pkt 1 k.c. obejmuje  wszelkie czynności konieczne, a zatem także złożenie wniosku o nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności. Powoduje to przerwanie biegu przedawnienia a także jego zawieszenie aż do ukończenia postępowania wywołanego daną czynnością. Zgodnie z orzecznictwem, w normalnym toku czynności wystąpienie z wnioskiem o ponowne wydanie tytułu wykonawczego nie jest niezbędne do dochodzenia roszczenia, zatem nie przerywa biegu przedawnienia. Bezpośrednią natomiast czynnością zmierzającą do egzekwowania roszczenia i przerywającą tym samym bieg przedawnienia, jest złożenie – po uzyskaniu ponownego tytułu wykonawczego – wniosku do właściwego sądu lub komornika o wszczęcie egzekucji. Według oceny Sądu Najwyższego, przyjęcie stanowiska, że złożenie wniosku o ponowne wydanie tytułu wykonawczego przerywa bieg przedawnienia mogłoby stanowić zachętę do nadużywania tego postępowania w celu przedłużania terminu przedawnienia roszczenia. Istnienie jednakże ważny wyjątek. W uchwale Sądu Najwyższego z 16 stycznia 2004 roku, sygn. akt III CZP 101/03 (OSNC 2005, nr 4, poz. 58) uznano, że bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany przez złożenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności na podstawie art. 788 k.p.c. – zmiany strony, co stanowi czynność konieczną do przeprowadzenia egzekucji na rzecz następcy wierzyciela lub przeciwko następcy dłużnika. 

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt II CSK 34/16

Rozwód z adwokatem czy radcą prawnym?

Rozwód – czy korzystać z pomocy adwokata lub radcy prawnego?

Często pojawia się pytanie: czy warto korzystać z pomocy adwokata lub radcy prawnego przy rozwodzie? Ten krótki artykuł udzieli odpowiedzi na to często zadawane pytanie. Na wstępie należy zaznaczyć, że nie ma obowiązku korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika w trakcie rozwodu. Profesjonalnymi pełnomocnikami są adwokat i radca prawny. Tym samym możemy sami przygotować pozew rozwodowy i złożyć go do właściwego sądu. Na kolejnych rozprawach możemy występować bez pełnomocnika.

Co przemawia za tym aby skorzystać z pomocy adwokata w trakcie rozwodu?

Rozwód to bardzo trudny moment w życiu. Często małżonek po licznych sporach, emocjach z tym związanych potrzebuje kogoś kto “na chłodno” przeanalizuje jego sytuację. Taka kompleksowa analiza pozwoli podjąć właściwe kroki i kierunki działania w sprawie o rozwód. Emocje często są złym doradcą dlatego w tym miejscu nieoceniona jest pomoc w rozwodzie adwokata. Adwokat doradzi w sprawie rozwodowej i pomoże w przejściu przez ten trudny okres w życiu. Profesjonalny pełnomocnik skupi się na walce o interes strony, odkładając emocje na bok. Gdy strona działa bez profesjonalnego pełnomocnika często górę biorą emocje. W tym miejscu należy zaznaczyć, że nie bez znaczenia pozostaje ustalenie małżonka winnego rozpadu małżeństwa, chyba że strony uzgodnią orzekanie o rozwodzie bez winy stron. Dlatego tak ważne jest merytoryczne podejście do sprawy i korzystanie z pomocy adwokata rozwodowego.

Reasumując warto skorzystać z pomocy radcy prawnego czy też adwokata przy rozwodzie. Korzyści płynące z pomocy rzetelnego i sprawdzonego adwokata są nie ocenione. Profesjonalna pomoc pozwoli szybko i sprawnie przejść przez rozwód a w następstwie cieszyć się “nowym” życiem.

Alimenty od małżonka uznanego za wyłącznie winnego.

Podstawą żądania alimentów od małżonka uznanego przez sąd za wyłącznie winnego rozkładu pożycia małżeńskiego na rzecz małżonka niewinnego jest przepis art. 60 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zgodnie z treścią którego w sytuacji gdy jeden małżonek został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia małżeńskiego, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku.
Zakres obowiązku alimentacyjnego wyznacza granica usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego z jednej strony, a z drugiej strony możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego, przy czym
małżonek uprawniony do alimentacji nie musi znajdować się w niedostatku.
Aby obowiązek alimentacyjny małżonka wyłącznie winnego zaktualizował się, spełnione muszą być ogólne przesłanki wyraźnie określone w art. 60 § 2 kro. Przez użycie słów “sąd może orzec”, dał wyraz pewnej swobodzie (nie dowolności) sędziowskiej, która pozwoli sądowi na oddalenie powództwa, jednakże tylko wyjątkowo, gdy będą przemawiały za tym konkretne, bardzo ważne powody (Sąd Rejonowy w Toruniu z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt: RC III 815/16). Sąd rozpatrując sprawę musi rozstrzygnąć, czy rozwód faktycznie pociągnął istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, a w razie pozytywnej odpowiedzi ustalić czy i w jakim zakresie małżonek uznany za winnego obowiązany jest przyczyniać się do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb powódki. Pojęcie sytuacji materialnej ujmowane jest jako stosunek ilości środków potrzebnych do zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego do tej ilości
środków, jakimi małżonek niewinny, przy pełnym wykorzystaniu swych możliwości zarobkowych i majątkowych, rzeczywiście rozporządza. Z kolei pogorszenie sytuacji materialnej może polegać tak na
zmniejszeniu ilości środków pozostających do dyspozycji małżonka niewinnego, jak i na zwiększeniu zakresu jego usprawiedliwionych potrzeb. Sąd winien wziąć pod uwagę skutki zmiany struktury
rodziny, zwiększone obowiązki wychowawcze, utratę pomocy małżonka, możliwości korzystania za określonych świadczeń społecznych związanych z jego osobą, utratę mieszkania czy samochodu. (wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 25 marca 2014r., sygn. akt: VI Ca 121/14). Zgodnie z orzecznictwem orzekając o żądaniu małżonka niewinnego zasądzenia alimentów na podstawie art.
60 § 2 k.r.o. sąd powinien porównać sytuację, w jakiej małżonek niewinny znajdzie się po rozwodzie, z sytuacją, w jakiej by się znajdował, gdyby pożycie małżonków funkcjonowało prawidłowo.
Uregulowanie z art. 60 § 2 k.r.o. nie daje jednakże małżonkowi niewinnemu prawa do równej stopy życiowej z małżonkiem zobowiązanym, lecz daje mu prawo do bardziej dostatniego życia poprzez
przyczynienie się w odpowiednim zakresie do zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb, chociażby nie znajdował się w niedostatku. Zakres tego świadczenia zależy od „usprawiedliwionych potrzeb”
uprawnionego. Ponieważ nie jest to równoznaczne z zapewnieniem uprawnionemu poziomu życia na
stopie równej z tą, jaką miałby w przypadku istnienia małżeństwa, to kryterium równej stopy życiowej
stanowi tylko jedno z kryteriów, jakie należy brać pod uwagę przy ustalaniu zakresu omawianego obowiązku. Ponadto należy uwzględniać możliwości zarobkowe i majątkowe uprawnionego. Różnica
między ilością środków potrzebnych do zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego a możliwościami zarobkowymi i majątkowymi zobowiązanego stanowi właśnie
„odpowiedni zakres”, w jakim małżonek ponoszący wyłączną winę rozkładu pożycia powinien przyczyniać się do zaspokajania potrzeb małżonka niewinnego (tak Tomasz Sokołowski w komentarzu do art.60 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, LEX 2013). W sprawach o alimenty istotne jest postępowanie dowodowe, które wykaże zasadność bądź niezasadność zgłoszonego
roszczenia. W takim postępowaniu może pomóc adwokat.

unsplash-logoEric Ward